รู้หรือยัง?

ควรให้ความสำคัญกับคุณภาพมากกว่าปริมาณ ใช่หรือไม่?
ควรจดจ่อกับสิ่งๆหนึ่ง แทนที่จะทำหลายอย่างพร้อมๆกัน ดีกว่าหรือไม่?
ต้องลองทำดูถึงจะรู้นะ  ตอนนี้กำลังพยายามอยู่  เป็นการทดสอบไปในตัว

ตั้งชื่อโง่ๆได้ปะ

ทำอะไรหลายๆอย่างพร้อมกัน มันคือเรา

ฟังเพลงไทยและดูดีเบตภาษาอังกฤษ (แบบโง่ๆ)

และอ่านหนังสือหมวดจิตวิทยา

มันช่างฟินนน เวลารู้สึกเป็นตัวเอง

ถึงแม้จะไม่สุดไปสักทาง  แต่มันฟินอยู่ดี

ไม่ตั้งชื่อดีไหม?

คนขี้ขลาดเอาแต่ใจอย่างเรา
คนที่เอาแต่หนีปัญหามาทั้งชีวิต
คนอ่อนแอที่พยายามแก้ไขตัวเอง
คนอย่างเราก็มีดีเหมือนกัน
ขออนุญาตอัพสกิลรักตัวเอง
ขอเพิ่มคะแนนความนับถือในตัวเอง
และขอลดคะแนนการดูถูกตัวเองลง
เอาล่ะถึงแม้จะยังกลัวๆและสับสนมาก
แต่เราก็ยังจะก้าวเดินต่อไป
ไม่ยอมให้เกมโอเวอร์ง่ายๆหรอก
ไฟท์โตะกัมบารุ  แค่เผชิญหน้า
แค่เท่านั้นเอง  แก้ไขอดีตไม่ได้ไม่เป็นไร
You never change what's been& gone..
นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมาเลย
เราคงดีขึ้นถ้าได้ฟังเพลงดีๆสักเพลง
ร้องเพลงแล้วรู้สึกดี คิโมจี้...
ร้องไปร้องมาติด H กำ  นี่คิดไรอยู่เนี่ย

จู่ๆก็อะไร

สาระของคนแต่ละคนต่างกัน
เรามีกรอบคิดที่แตกต่างกัน
ตามการเรียนรู้ของแต่ละคนที่ต่างกันไป
โลกของคนอื่นไม่ใช่สิ่งที่เราจะไปกำหนดได้
การคาดหวังให้คนอื่นเป็นอย่างไรก็เหมือนกัน
ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงไปเพราะคนอื่น
เขาเปลี่ยนแปลงไปด้วยเพราะตัวเขาเอง
ในเวลาและโอกาสที่เหมาะสม
ประสบการณ์ของเขาบอกให้ทำก็เท่านั้น

One Vision

โดยส่วนตัวแล้ว เข้าใจว่า การแคสเกมเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการเป็นเอนเตอร์เทนเนอร์
ซึ่งเราอยากเป็นETN  แต่เพิ่งมาเจอการแคสเกม (เหมือนเอาหัวไปมุดกะลาอยู่ไหนมาเลย)
คิดว่า มันน่าสนุกดี  และอยากลองทำดู  ซึ่งมันก็สนุกดี แต่เหนื่อยตอนตัดต่อ และรอโหลดหลายอย่าง

สำหรับการเริ่มต้นไปได้ไม่ถึงเดือนดีนัก  ก็รู้สึกว่า ยังอยากทำต่อ แต่มีปัญหาเรื่องไมค์ ตอนนี้
เพราะอัดใส่หูฟังไมค์  มันได้เสียงไม่ค่อยดี เสียงซ่าแบบชัดเจน เสียงเบา และขาดหาย
แต่พออัดใส่โทรศัพท์กลับชัดเจนกว่าเยอะ (ถึงไม่ชัดเว่อก็เถอะ)
แล้วโทรศัพท์ก็มามีปัญหา  แต่เรื่องภายนอก ไม่ค่อยรบกวนอะไรเราได้หรอก
เดี๋ยวมันก็หาทาง  เดี๋ยวก็มีช่องทางให้ทำอะไรได้อยู่ดี (ช่องทางเสียตังค์)
ช่วงนี้กำลังสบายใจก็ดีไป  พอมีกำลังทำอะไร คิดอะไรได้หลายๆอย่าง

ตอนแรกเราเริ่มจากการทำมูฟวี่จากเกม หรือ แมชชีนิม่าใช่ไหม?
แต่ก็ทำไม่จบสักเรื่อง  เพราะไม่มีประสบการณ์  ไม่มีคนรู้จักในแวดวงด้วย
อาศัยทำเอามั่วๆ ลุยๆ ไป ตามสไตล์เรา  ดูYT พยายามแกะภาษาอังกฤษ ก็ไม่เก่งนัก
จนมาเห็นว่า มีคนเอาเกมส์ที่เล่นมาลง YT แล้วพากย์ฮาๆ ไม่คิดว่าแบบนั้นก็ทำได้
ไอ้เราไม่ค่อยได้ติดตาม YT ในไทย เพิ่งจะมารู้ว่า เค้าก็ทำกันมาตั้งนานแล้ว
จนตอนนี้เริ่มเกร่อ และเละเทะ (มั้งนะ) แต่ก็เถอะ คนอื่นเค้าจะทำอะไรมันก็เรื่องของเขา
เราอยากจะทำอะไร   มันก็เรื่องของเรา  แค่ไม่ฆ่าคนเป็นๆ ให้เค้าดูใน YT ก็คงได้

ไม่เคยคิดว่า จะต้องมีผู้ติดตามอะไรมากมาย  ซึ่งแต่พอเห็นคนอื่นมีก็แอบอิจนิดนึง
รู้สึกว่า เราได้อะไรเยอะแยะจากการลงมือทำในสิ่งที่แตกต่าง สิ่งใหม่ๆ อะไรก็ตาม
ไม่เสียใจและไม่รู้สึกว่าเสียเวลาทำไป  แต่ค่อนข้างพอใจที่ได้ฝึกฝนตัวเอง
และคิดที่จะทำต่อไป  เพราะยิ่งทำออกมา ก็ได้เห็นว่า เราอ่อนตรงไหน
ตรงไหนต้องปรับปรุง  ต้องเสริมอะไรเพิ่มยังไง  ถึงแม้จะยังแก้ไม่ได้ทันทีก็เถอะ

มันไม่ค่อยดีตรงที่เราพยายามที่จะทำอะไรด้วยตัวคนเดียวมากเกินไป
เพราะถ้าทำกันหลายคน  มันน่าจะไปรอดกว่านี้  มันน่าจะทำสำเร็จไปได้นานแล้ว
แต่เราสบายใจกับการทำแบบนี้  และเราก็พอใจที่จะฝึกฝนตัวเองให้ทำได้หลายๆอย่าง
ทั้งฝึกพูด  ฝึกใช้โปรแกรม  ฝึกภาษา อะไรหลายๆ อย่าง รวมถึงความรับผิดชอบด้วยละมั้ง
อยากเขียนต่อเยอะแยะเลย  ถึงรู้ว่าคงไม่มีใครอ่าน  แต่เราก็ยังกลับมาอ่านเองได้
สรุปคือ ทำเอง ดูเอง เขียนเอง อ่านเอง  ในโลกนี้มีเราอยู่คนเดียวจริงๆ ด้วย 5555

ปล.ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ  วู้วววววววววว!

ต้องมีสักหน่อย

ต้องมีสักหน่อย  ดูคาเนกิจบนี่

ถึงกับต้องไปเขียนพินัยกรรมไว้เลย  เฌดโด้!

หนี้สินทั้งหมดของข้าพเจ้าขอยกให้กับ..

เอ้ยไม่ใช่!!!! เราก็เขียนถ้อยคำดีๆ ให้คนระลึกถึงเราเฉยๆ

เอาล่ะ  พร้อมรบแล้ว  ว่าแต่กูอยู่ฝ่ายไหนฟ่ะ

ยังสับสนว่าตัวเองเป็นคน หรือกลู

สงสัยเป็นคนสองโลกแบบคาเนกิล่ะ 

จนหนทาง

นึกสภาพตอนออกจากบ้านโดยไม่ใส่หูฟังไม่ออกเลย
Damn! Damage SD Card แม่งอยากจะบ้าตาย
ฟอร์แมตร้อยล้านรอบก็ยังไม่หาย
สงสัยต้องเอาไปให้บาทหลวงชำระล้าง
แม่งติดคำสาปชัวร์ 55555555
จบๆ พอกันที เอาคอมใส่กระเป๋ากางเกงได้มั้ยวะ
คนจะฟังเพลง  แม้แต่วินาทีเดี๋ยวก็ชักตายได้นะ